Injustice and Corruption.

Many of todays leaders excel in abuse of power, intolerance, and dealing in injustice.

All are mad for power and money, real addicts, so to say. Which makes them corrupt, and in competition, who has the most. They are only in it for themselfs, and choose to forget what their real function was.

And the people? Well the people suffer… Government sweeps away their rights, and takes all their time and money in the proces. Their leaders lie, steal and cheat. Was it different in another time? I guess not, but it was not as openly and excessive as it is today: Without any shame they wreck you, without any cause, and refuse to pay the damage: They say: It is your own fault. Like what happened to me and my family. The most unfair is that they block the way to dissagree! Pure dictatorship! Totalitair regime! The way we are governed has nothing to do with the will of the people, it destroys the people.

10153889592472430

I want to tell my story in this blog, because when treated with injustice in this way, like our future completely devastated, without any cause, is very hard to bear. If i would be guilty of any crime, i could understand, but my innocence has been proven during many trials, and only the height of the compensation should have been negotiated. But instead, they turned me down, because my case was not publicly known, so it could be swept under the table very easy.

This however is not my idea of justice. It is abuse of power, and the unwillingness to pay for the mistakes made during ‘the investigation’. Me and my family had to pay for many many years, for other peoples mistakes: The careless destruction of my crops, a special kind of hemp, designed to clean the air of CO2. It costed me eight years to develop this species, and this harvest would be the motherseed for my entire business. In total, a loss of almost $ 2,5 million. I would have settled for 20%.

10153889729312430

In this blog, i want to tell my story, because my heart keeps screaming for justice, the unfairnes of how i am treated gnaws at my soul, my whole being wants something done about it.

So attempts are  made to make my case public, and to build a platform to stand on, when trying to reopen the case. My hopes are that friends and acquaintances come and stand by me when the hour of the truth arrives.

Surely the governments investigations into my person would have contributed to the refusal of paying their debt, because in their eyes they would fund an opponent. But i have been blind all the tiime. I was convinced that at the top, the Judges would be fair and honest, but the opposite turned out to be the case.

10153889721437430

The promise of a compensation kept us going on during the long years of the trials: We were convinced that truth would prevail, and justice would be done. How grave a mistake that was. How could i think that the government would admit there had been made mistakes, and the damage had to be paid? All judges however, found that the government had to pay, because there was nothing i had done wrong, everything i had done was according the law. But where the real power laid, the high court, was a conspiracy between the judge that would view my case, and the lawyers of the state: Government went into cassation, when she was convicted to pay the damage, said there were made mistakes during the procedure of the trial, and that those judges should not have convicted the government. I suppose, the judge of the high court, and the lawyers of the state had a private affair about how this case should end, as it was obvious, the judge of the high court had not read the files, because if he had, there could not have been another outcome, then to compensate the damage that was done, without any cause, and completely unnecessary.

I had not been notified of the intention to ruin my crops, because the police ‘thought’ the field belonged to someone else, and the plants were drugs. So they did not even know the plants belonged to me, neither did they know the plants were to produce seed. This all, while the person who looked after the field told them it was i, and not him that owned the plants, and that they were to produce seed, and he showed them a notice with my name, address and phone number, and the name, address and phone number of my legal advisor, who lived nearby, with the request to turn to my advisor in case of uncertainties.

I could not know, these cops were that stupid, they could not even pick up a phone, so they decided to destroy the whole crops, while there were about 3 weeks to go before the harvest… Plenty of time. The field was destroyed in the first 15 minutes of the investigation. Without checking the evidence found on the spot. This happened back in 1998.

A dream, and eight years of work down the drain, in less than a quarter of an hour.

10153889728927430

Thank you police research team, for not doing research, and destroying a families future. Very careless.

Advertisements

Beslommeringen van een levenskunstenaar…

10151602231457430Ter Comfort van de Zeer Geeerde Lezer

Hoewel ik weet dat dit een voor publiek toegankelijke plaats is, ga ik me niet anders voordoen als ik ben. Er is hier vrijheids van meningsuiting, zolang iemand anders zich er niet aan stoort. Als je de verkeerde dingen zegt loop je dus risico’s. (Het is ooit anders geweest: Dat je kon zeggen wat je wou, omdat er toch niemand luisterde…)

Aangezien ik m’n hele levens al risico’s loop, ga ik me er niet echt druk over maken dus. Toch voel ik een zekere terughoudendheid. Ik wil dingen kwijt, maar als ik hier zit, weet ik ineens niet meer wat. Ik ben er zeker van dat veel meer mensen dit hebben, daarom ga ik me er ook niet echt door laten beinvloeden.

 

10151621684637430

In deze tijd van verlies, van snelheid, opppervlakkigheid, wil ik toch een rustpunt zijn voor de dorstige en hongerige reiziger, op zoek naar warmte liefde en nut, en naar woorden van betekenis.

Ik heb afgelopen zaterdag een nicht begraven/gecremeerd, die na een gevecht van 10 maanden tegen kanker, toch het onderspit heeft gedolven, als zovele anderen. Opnieuw werd de kwetsbaarheid van het leven weer eens pijnlijk duidelijk. Als het er op aankomt zijn wij zielige wezens die niets kunnen toevoegen aan het leven, enkel in staat zijn alles te vernielen, maar denken dat we ik weet niet wat zijn. De ironie van dit alles wordt wel weer eens opnieuw op de plank voor mijn hoofd gegraveerd.

10151784358777430

Hoewel ikzelf, net als vele anderen, niet het idee heb een plank voor mijn kop te hebben, zullen er weer anderen zijn die vinden dat dat wel zo is.

Zo, de inleiding zit erop. De kop is eraf. Er staan al wat woorden, dus de volgende woorden die ik schrijf voelen zich al lang niet zo eenzaam meer als de eerste….

10151621686867430

Ik houd mezelf voor dat er nog steeds mensen zijn die lezen, en hoop stiekum dat mijn woorden ook gelezen worden, en ik bezit zelfs de ijdelheid om te denken dat er misschien mensen zijn die het graag lezen, en zich erin herkennen. Mensen die het mooi vinden, of belangrijk, die vinden dat ik echt iets te zeggen heb in deze kille tijd: De tijd van het meedogenloze geld: De Euro.

Graag had ik het vermeden, dat woord, maar het grijpt zo in het leven van honderden miljoenen mensen in, dat het onmogelijk te vermijden is. Ik wilde deze zin nog aanpassen, omdat er twee keer een vorm van vermijden in voor komt, maar heb toch besloten het gewoon zo te laten omdat het zo is.

Het valt me op dat het me gemakkelijker afgaat als ik dacht, en dat ik echt bezig ben me aan het digitale papier toe te vertrouwen.. : Voorlopig ben ik nog vrij, en dat is het hoogste goed dat ik ken. Men merkt dat zogauw vrijheid er niet meer is. Gezondheid en vrijheid, de twee belangrijkste woorden in ieders leven. In den beginne was het woord. En het woord was bij God. Het woord was God.

Het woord. Uitdrukkingsmiddel van de ziel, zoals het lichaam, alleen blijven woorden langer: Hen is meer tijd gegund.

Ik lees dit en denk: Nounou.. Nog zo’n woord: NU. Het NU. Nu is eeuwig, er is geen verleden of toekomst in het nu. Yesterday is history, Tomorrow a mystery, but Today is the Present! The Gift, het Kado, om het in het Nederlands te zeggen.

Het kan niet genoeg gezegd worden dat elke verandering alleen in het nu gemaakt kan worden. En dat niets is wat het lijkt. Deze dingen moet men weten om te komen tot de Waarheid. Nog zo’n woord, waarheid.

Wat is waar? Alles is waar, ieder heeft zijn eigen waarheid, en toch zijn er waarheden die meer waar zijn dan persoonlijke waarheid. Zoals eigenwijsheid is ook wijsheid.

Dit is de plaats waarop God verschijnt in dit schrijven.

Alles wat ik ben en weet is God. Ik heb de wachtkamer van het geloof reeds jaren geleden achter mij gelaten, en ben het weten binnengetreden. Hier is geen Kerk of religie, alleen eeuwig licht, en eeuwig leven. Het lichaam wat ik mag gebruiken is eigenlijk de tempel van mijn ziel, en gewoon sterfelijk. Het is een afschaduwing van een afschaduwing van een afschaduwing van het oorspronkelijke lichaam. Maar het spul waar het van gemaakt is is onsterfelijk. Vele principes en werkelijkheden zijn mij getoont, evenals onveranderlijke wetten.

God heeft mij zijn naam verteld, en geeft mij hier toestemming die te delen.

De Naam van God is: Ik ben die ik ben.

Dat impliceert totale vrijheid. Door zijn naam roept hij ons allen op te zijn wie wij zijn. Voorwaarde hiervoor is wel dat je moet weten wie je bent.. lol.

10152148046612430