Spring changes every thing, and every body.

It is amazing what a little sunlight, and warmth can do to living creatures.

All harm those criminal elite rulers and their corporate thugs did to all of us, and the world, seems far away, when you enjoy those lifegiving rays of the springsun. The birds, the animals, people, all seem happy, and imediately take it for granted, as if this would be forever. Always makes me smile.

Sidd.

The making of mistakes, is the only state in which you really learn.

You must make yourself able to see (a) mistake(s) you make, and admit them, to be able to understand what exactly you did wrong. How to fix that mistake, is another thing…

To refer to this, people read a blog i wrote, liked it, and commented on posts, using a phones keyboard with big fingers. It looks like how a drunk speaks.. ūüėČ

But i can see the same wrong keystrokes i experience when i type with a small keyboard, so i understand what is written, and i love the first posts/replies on something i wrote.. ‚̧

The replies were marked spam by akismet. There were also links to websites at the end of the reply. And i removed the links, but i do not know why i did it. I did not change the text, or corrected any wrong keystrokes… Why did i remove he links? I have no real clue…

I tried to undersand why these replies were marked spam. They were a few days old, before they were noticed by me, as i am not as deep ‘into the blog’, as i would like i was…

Because the bloggerapparatus, also, is a kind of magic. And can be very powerful magic, if used the right way, and i want to use it the right way, i want to learn how i have to do it, and why, because i am in need to reach many people that want to stand by me, knowing i am the defender of truth and freedom, and completely genuine.

So, i want to see the mistakes i make, fix them, and preferably not make the same mistake twice. Sometimes, however, it is unavoidable to make the same mistake again, when the answer i thought was right, was not.

There is no shame in the making of mistakes. When we are children, we play, we experiment, we learn: We climb, we fall down, we get up again, as many times as is necessary to learn how to walk, climb, run, you name it. Cut yourself some slack. There has to be room for mistakes. We are not perfect gods yet, we are learning gods.

We must be aware of the mistakes we make, if we don’t, we will not be able to escape the circles that try to contain us, and we will not be able to move on.

There were replies to a post, i did not know existed. How did that post get there? So i suspect, i got help. I liked the way that post worked, looked like magic.. ‚̧

I hope my mistake, to remove the links, if that was a mistake, will not gain me ungrace.

And then there was also an url behind my name, that did point to an old turkish page, which has nothing to do with me at all. I thought changing it to the right url would correct that, but it did not…

So, as you all can see, nobody knows everything, but together we know more. Everybody has a unique knowledge, which makes every person useful. We are all useful, because of what we know, and can do. And i want to be a person who is able to make you see your own value. In oposite to governments, who only want to make us feel small. I want my readers feel the love that ignites the appreciation of yourself, love yourself for who you are.. ‚̧

10151621666592430

A week no thing happened as expected…

I am sure everybody experiences times when things just do not go as we like them to do.

Sometimes, the unexpected knocks at our door, and influence from ‘outside’ enters our realm. And when that happens, every thing can change. Bad things can happen, good things can happen, or a combo of both… This is a time when we discover there is more to life¬†than conditioning, and habits. That we become involved in life itself, wetter we like it or not…

For me and my family, last week was such a week. There is no telling what exactly happened first, as it all seemed to happen at the same time… Like a wind of change, blowing through our expectations…

As we all are unique persons, we all respond differently to ‘change’… For those that don’t like surprises, it is a disturbing event, when things are going ‘out of control’, to others, the more adventurous, change is a welcome distraction.

I myself am very comfortable with the phenomenon, and welcome it with open arms, and despite the fact, that some changes are not exactly the changes i would have choosen, these things make me feel connected , and very much alive…

And when i compare my own faith to that of some others, i praise myself blessed. I do not ‘posses’ many things, or money, but somehow, life provides its every needs. Because i am here, the life for me exists, and the only thing i have to do, is find, and follow my own path. I admit, sometimes it is not easy to find, or stay on the path, but always when i do, i know: This is the way it has to be.

So, my advice to all that might read this: Know who you are, and stay on your path. ‚̧

Sidd.

 

 

De vlugtige ether…

10151679623512430

De tijd waarin wij leven: ‘Folowers’, following’, ‘likes’ en ‘unlikes’.

Met moet volgen, en/of volgelingen hebben. Hoe meer volgelingen, hoe meer je bent. Als niemand je kent ben je dus een nul, een niks?

Er zijn vele ‘grote’ mensen geweest, die in hun tijd niet herkend werden. Daar zal ook ongetwijfeld een reden voor zijn.

Wat heeft men aan oeverloos gezwets?

Maar door de nieuwe media kunnen zelfs revoluties ontketend worden, zoals bleek bij de arabische lente.

Als de filosoof die ik ben, mag ik graag twijfelen aan allerlei (opgelegde) waarden. Ik ben mij graag bewust van het verleden, om de lijn der gebeurtenissen te kunnen volgen: Oorzaak en Gevolg zien dus.

Ik weiger dus ook mij iets aan te trekken van het idee dat ik niks ben als niemand me kent..

Wie is niemand trouwens, of iemand?

10151621681682430

Er zijn mensen die me kennen, of denken dat ze dat doen. Voor sommige van deze mensen steek ik mijn hand in  het vuur, geef ik mijn leven, zonder aarzeling.

Maar de mensen die iemand volgen zonder te weten wie of wat hij of zij is? Je kan hier toch elke identiteit aannemen die men wil?

Hoe kun je dan weten wat of wie je volgt?

 

10151815402622430

Beslommeringen van een levenskunstenaar…

10151602231457430Ter Comfort van de Zeer Geeerde Lezer

Hoewel ik weet dat dit een voor publiek toegankelijke plaats is, ga ik me niet anders voordoen als ik ben. Er is hier vrijheids van meningsuiting, zolang iemand anders zich er niet aan stoort. Als je de verkeerde dingen zegt loop je dus risico’s. (Het is ooit anders geweest: Dat je kon zeggen wat je wou, omdat er toch niemand luisterde…)

Aangezien ik m’n hele levens al risico’s loop, ga ik me er niet echt druk over maken dus. Toch voel ik een zekere terughoudendheid. Ik wil dingen kwijt, maar als ik hier zit, weet ik ineens niet meer wat. Ik ben er zeker van dat veel meer mensen dit hebben, daarom ga ik me er ook niet echt door laten beinvloeden.

 

10151621684637430

In deze tijd van verlies, van snelheid, opppervlakkigheid, wil ik toch een rustpunt zijn voor de dorstige en hongerige reiziger, op zoek naar warmte liefde en nut, en naar woorden van betekenis.

Ik heb afgelopen zaterdag een nicht begraven/gecremeerd, die na een gevecht van 10 maanden tegen kanker, toch het onderspit heeft gedolven, als zovele anderen. Opnieuw werd de kwetsbaarheid van het leven weer eens pijnlijk duidelijk. Als het er op aankomt zijn wij zielige wezens die niets kunnen toevoegen aan het leven, enkel in staat zijn alles te vernielen, maar denken dat we ik weet niet wat zijn. De ironie van dit alles wordt wel weer eens opnieuw op de plank voor mijn hoofd gegraveerd.

10151784358777430

Hoewel ikzelf, net als vele anderen, niet het idee heb een plank voor mijn kop te hebben, zullen er weer anderen zijn die vinden dat dat wel zo is.

Zo, de inleiding zit erop. De kop is eraf. Er staan al wat woorden, dus de volgende woorden die ik schrijf voelen zich al lang niet zo eenzaam meer als de eerste….

10151621686867430

Ik houd mezelf voor dat er nog steeds mensen zijn die lezen, en hoop stiekum dat mijn woorden ook gelezen worden, en ik bezit zelfs de ijdelheid om te denken dat er misschien mensen zijn die het graag lezen, en zich erin herkennen. Mensen die het mooi vinden, of belangrijk, die vinden dat ik echt iets te zeggen heb in deze kille tijd: De tijd van het meedogenloze geld: De Euro.

Graag had ik het vermeden, dat woord, maar het grijpt zo in het leven van honderden miljoenen mensen in, dat het onmogelijk te vermijden is. Ik wilde deze zin nog aanpassen, omdat er twee keer een vorm van vermijden in voor komt, maar heb toch besloten het gewoon zo te laten omdat het zo is.

Het valt me op dat het me gemakkelijker afgaat als ik dacht, en dat ik echt bezig ben me aan het digitale papier toe te vertrouwen.. : Voorlopig ben ik nog vrij, en dat is het hoogste goed dat ik ken. Men merkt dat zogauw vrijheid er niet meer is. Gezondheid en vrijheid, de twee belangrijkste woorden in ieders leven. In den beginne was het woord. En het woord was bij God. Het woord was God.

Het woord. Uitdrukkingsmiddel van de ziel, zoals het lichaam, alleen blijven woorden langer: Hen is meer tijd gegund.

Ik lees dit en denk: Nounou.. Nog zo’n woord: NU. Het NU. Nu is eeuwig, er is geen verleden of toekomst in het nu. Yesterday is history, Tomorrow a mystery, but Today is the Present! The Gift, het Kado, om het in het Nederlands te zeggen.

Het kan niet genoeg gezegd worden dat elke verandering alleen in het nu gemaakt kan worden. En dat niets is wat het lijkt. Deze dingen moet men weten om te komen tot de Waarheid. Nog zo’n woord, waarheid.

Wat is waar? Alles is waar, ieder heeft zijn eigen waarheid, en toch zijn er waarheden die meer waar zijn dan persoonlijke waarheid. Zoals eigenwijsheid is ook wijsheid.

Dit is de plaats waarop God verschijnt in dit schrijven.

Alles wat ik ben en weet is God. Ik heb de wachtkamer van het geloof reeds jaren geleden achter mij gelaten, en ben het weten binnengetreden. Hier is geen Kerk of religie, alleen eeuwig licht, en eeuwig leven. Het lichaam wat ik mag gebruiken is eigenlijk de tempel van mijn ziel, en gewoon sterfelijk. Het is een afschaduwing van een afschaduwing van een afschaduwing van het oorspronkelijke lichaam. Maar het spul waar het van gemaakt is is onsterfelijk. Vele principes en werkelijkheden zijn mij getoont, evenals onveranderlijke wetten.

God heeft mij zijn naam verteld, en geeft mij hier toestemming die te delen.

De Naam van God is: Ik ben die ik ben.

Dat impliceert totale vrijheid. Door zijn naam roept hij ons allen op te zijn wie wij zijn. Voorwaarde hiervoor is wel dat je moet weten wie je bent.. lol.

10152148046612430